Lingam-offer voor Prinses Phra Nang

Intimi weten dat ik een van de varianten van het Tibetaans Boeddhisme - het Vajrayana - praktizeer. In Thailand wordt de oorspronkelijke variant van het Boeddhisme aangehangen. Daarnaast is er met name in het zuiden waar we nu verblijven invloed van de Islam. Dat uit zich b.v. in hoofddoekjes. Wat ook opvalt is het roken van kreteksigaretjes, en gezichten die lijken op die van Indonesische mensen. Kortom, een heel andere sfeer dan die in Bangkok of Chiang-Mai. Ik verwachtte dan ook helemaal niets aan te treffen dat wijst op Vajrayana.
Groot was dan ook de verrassing bij een bezoek aan een altaar in een grot op een van de vier eilanden die we vandaag per longtailboat bezochtten. Aanvankelijk richtte mijn aandacht zich op wat er vereerd werd in de natuurlijke grot, hoog boven de offergaven: een vrouwenfiguur. Onmiddellijk moest ik denken aan een beschrijving in de engelstalige Capitool-gids van de wierook en vruchtenoffers die plaatselijke vissers brachten aan de afbeelding van de geest van prinses Phra Nang die 4 eeuwen voor onze jaartelling voor de kust met haar schip in het koraalrif zou zijn verdwenen.
Pas daarna werd mijn aandacht getrokken door de offers: inderdaad wat wierook en vruchten, maar vooral duizenden lingams in allerlei formaten: van 70 cm lang tot iets meer dan realistische Thai-grootte. Sommige exemplaren werden getooid door een witte vloesitof die uit de top naar beneden droop.
Een engesltalig bordje verklaart het tafereel voor de mogelijk geshokeerde toevallige passant: lingamoffers maken beslist geen deel uit van de beide geloven van het Thaise volk - boeddhisme en islam. Het zou gaan om een symbolische weergave van vruchtbaarheid en welvaart voor de hele aarde.
Uiteraard hebben we wat foto's gemaakt.